Een collega laat een werkend prototype zien dat hij in een middag met een AI-tool in elkaar zette. De dag erna komt de vraag: kunnen we dit niet vaker zo doen? Dat is het moment waarop een los experiment een werkwijze moet worden, en waar de vrijblijvendheid ophoudt.
We werken zelf AI-assisted. De workflow die daarbij overeind blijft, draait niet om de nieuwste tool, maar om wat er omheen staat: scherpe opdrachten, kleine stappen en een vakman die beoordeelt wat de AI voorstelt.
Begin bij het vraagstuk, niet bij de toolkeuze
Elke lijst met aanbevolen AI-tools veroudert snel; de principes eronder niet. Het eerste principe: een bruikbaar resultaat begint bij een scherpe opdracht. Wie de AI om “een planningstool” vraagt, krijgt iets willekeurigs terug. Wie omschrijft wie de gebruiker is, welke stap in het proces knelt en wat de eerste versie minimaal moet kunnen, krijgt iets terug dat te beoordelen valt.
Het tweede: werk in kleine stappen. Eén afgebakende aanpassing per keer, direct testen, dan pas verder. AI-tools genereren duizend regels code met hetzelfde gemak als tien, en juist dat gemak is het risico. Hoe groter de stap, hoe kleiner de kans dat iemand nog overziet wat er is veranderd.
Hoe wij zelf AI-assisted werken
In onze eigen trajecten schrijft AI een deel van de code, maar de workflow eromheen is dezelfde als bij handgeschreven code. Alles gaat door versiebeheer, zodat elke wijziging zichtbaar en terug te draaien is. Een engineer beoordeelt elke wijziging voordat die wordt samengevoegd. Tests draaien automatisch mee, zodat een nieuwe toevoeging niet stilletjes iets anders breekt.
Het verschil met pure vibe coding zit in dat ene woord: beoordeelt. De AI stelt voor, de vakman beslist. Wie die controle overslaat, bouwt sneller, maar stapelt aannames die niemand heeft getoetst. Dat merk je niet in de demo. Dat merk je maanden later, bij de eerste storing of het eerste beveiligingsincident.
Wat elke werkbare workflow minimaal nodig heeft
De precieze invulling verschilt per team, maar op vier onderdelen doe je wat ons betreft geen concessies:
- Versiebeheer, zodat elke wijziging is terug te vinden en terug te draaien, ook als een AI hem schreef.
- Review door iemand met vakkennis voordat code wordt samengevoegd. Niet steekproefsgewijs, maar elke keer.
- Tests op de kernfunctionaliteit, zodat je durft te wijzigen zonder alles handmatig na te lopen.
- Extra aandacht voor inloggen, formulieren en koppelingen: precies daar is een fout in gegenereerde code het gevaarlijkst.
Prototypes mogen stuk, productie niet
Met zo’n workflow is AI-assisted ontwikkelen voor ons de normale manier van werken geworden. Dat is iets anders dan pure vibe coding, waarbij niemand met vakkennis meekijkt. Voor een prototype, een demo of een wegwerptool is dat prima: het ding mag stuk, er staat niets op het spel. Zodra er klantdata doorheen stroomt of een bedrijfsproces op het resultaat leunt, is die lichte variant niet meer verantwoord. Dan zijn kwaliteit, veiligheid en onderhoudbaarheid geen wensen maar eisen, en die stelt geen enkele AI-tool uit zichzelf.
Staat er bij jou zo’n prototype dat serieus begint te worden? Laat er dan iemand met vakkennis naar kijken voordat het ongemerkt productie wordt. Wij beoordelen wat er ligt, maken er robuuste software van en richten er via doorontwikkeling en beheer een workflow omheen in die dat zo houdt. En wil je breder verkennen waar AI in je organisatie waarde toevoegt, dan denken we mee vanuit onze aanpak voor AI-implementatie.